Матои бофташуда ба дараҷаи миёна-то-таълим аст. Матоъҳои бофташуда аз тариқи бофтани риштаҳо дар дастгоҳи бофандагӣ бо истифода аз риштаҳои бофандагӣ ва бофандагӣ сохта мешаванд. Бофтан одатан ба се категорияи асосӣ тақсим мешавад: бофтани оддӣ, бофтан ва атлас, бо вариантҳои онҳо. Аз чихати таркиб ба он пахта, абрешим, пашм, катон, наххои синтетики, матоъхои омехтаю бофташуда дохил мешаванд. Он бартариҳои зиёд дорад ва дар саноати дӯзандагӣ мавқеи муҳимро ишғол мекунад.
Аввалан, усули бофтани он онро қавӣ, ҷаззоб ва тобовар ба деформатсия, бо сохтори устувор, сатҳи ҳамвор мекунад ва умуман ҳангоми парпеч кардан намеафтад ва онро барои усулҳои гуногуни буридан мувофиқ мекунад. Сониян, он барои усулҳои гуногуни чоп ва рангкунии анҷом мувофиқ аст; накшхои чопй ва жаккардй назар ба матоъхои трикотажй хеле тозатар буда, рангу накшхои гуногун доранд. Ғайр аз он, ҳамчун матои либос, он шустушӯии хуб дорад ва мумкин аст аз нав таъмир, хушк-тоза карда шавад ва ба равандҳои гуногуни ороиш гузарад.
Бо ин сабабҳо, матоъҳои бофташуда аз ҷиҳати гуногунӣ ва ҳаҷми истеҳсоли либос дар саросари ҷаҳон мавқеи пешсафро ишғол мекунанд ва дар либосҳои гуногуни баланд-ба таври васеъ истифода мешаванд. Бо вуҷуди ин, он инчунин баъзе камбудиҳо дорад, аз қабили чандирии камтар аз матоъҳои трикотажӣ ва ороиши нодуруст метавонад боиси каҷ шудани қаҳва ва бофта шуда, ба буридан, дӯзандагӣ ва пӯшидан таъсир расонад. Аммо афзалиятҳои умумии он онро васеъ истифода мебаранд.
