Хусусияти асосии он дар сатхи матоъ мавчуд будани риштахои канда ва бофташуда мебошад. Вақте ки ашёи хом ва ресмон, шумора ва зичии ришта фарқ мекунанд, матоъ анизотропияро нишон медиҳад ва намунаҳои гуногуни байниҳамдигарӣ ва шароити анҷомёбӣ метавонанд намуди гуногунро ба вуҷуд оранд.
Афзалиятҳои асосии матоъҳои бофташуда устувории сохторӣ, сатҳи ҳамвор ва умуман ҳангоми овезон пошидан нестанд ва онҳоро барои усулҳои гуногуни буридан мувофиқ мегардонанд. Матоъҳои бофташуда барои усулҳои гуногуни чоп ва ранг кардан мувофиқанд; умуман намунахои чопй ва жаккардй назар ба матоъхои трикотажй, бофандагй ва найзай хеле тозатаранд. Намудҳои васеи рангҳо ва намунаҳои матоъ мавҷуданд. Ҳамчун матоъҳои либос, онҳо шуста мешаванд ва метавонанд бо тарзҳои гуногун таъмир, хушк-тоза карда шаванд. Гарчанде ки матоъҳои бофташуда нисбат ба матоъҳои трикотажӣ чандиртар нестанд ва ороиши нодуруст метавонад каҷ ва бофтанро ба вуҷуд оварад, ба буридани либос, дӯзандагӣ ва пӯшидани эффектҳо таъсир расонад, афзалиятҳои сершумори онҳо онҳоро дар либос васеъ истифода мебаранд.
